در تجربه‌ی خداوند, بر خلاف تجربه‌ی طبیعت که قانون‌هاش بعد از آزمایش به دست می‌آد, اول باید به قانونی ایمان بیاری و بعد اون رو آزمایش کنی. حتی می‌شه گفت که هرچی به اون قانون ایمانت قوی‌تر باشه احتمال موفقیت در آزمون هم بیشتره. یعنی هر اندازه که به خدا باور داشته باشی خداوند همون اندازه برای تو وجود داره.

فقط پذیرش این کافی نیست که خدا وجود داره, بلکه باید به چنین بی‌نهایتی ایمان داشته باشیم. خداوند برای هر کس همانقدر وجود داره که او به خدا ایمان داره. یک رابطه‌ی دوطرفه است. خداوند بعضی‌ها حتی نمی‌تونه یه شغل ساده برای مؤمنش دست و پا کنه یا یه سرماخوردگی ساده رو بهبود ببخشه. چون مؤمن به چنین خداوندی, توقعش از خداوندش بیشتر از این نیست. خداوند شبانی که با موسی مجادله می‌کرد البته که با خداوند موسی و ابراهیم همسنگ نیست وخداوند ابراهیم که از شدت ایمان در آتش می‌ره یا تیغ بر گلوی فرزندش می‌کشه البته که از خداوند اون شبان بزرگتر و قوی‌تره اما حتی چنین خداوندی هم در برابره خداوند علی به طرز غریبی کوچیکه. اگه ابراهیم برای تکمیل ایمانش محتاج معجزه‌ی بازسازی قیامت بر روی زمین بود یا موسی محتاج تجلی خداوند بر طور, علی لحظه‌ای در توانایی و اقتدار خداوندش تردید نکرد و همواره می‌گفت که حتی اگر همه چیز کنار برود ذره‌ای بر ایمان من افزوده نخواهد شد. خداوند علی بی شک بزرگترین خداوندیه که می‌تونه وجود داشته باشه.

غدیر در راه است, ولایت یگانه امیرالمومنین مؤمنین.

 



  

نویسنده : born ; ساعت ۱٠:۱۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢ آذر ۱۳۸٩